مسابقات ربوکاپ چیست؟
تاریخچه مسابقات
مسابقات روبوكاپ از سال 1997 به صورت سالانه و در سطح بین المللی بین تمام دانشگاه های معتبر دنیا كه حداقلی از امتیاز اولیه را كسب كنند انجام می شود. مسابقات جهانی روبوكاپ كه هر سال یك بار برگزار می شود، بیشترین اعتبار را در سطح جهان دارد. بعد از آن مسابقات روبوكاپ آلمان از لحاظ اعتبار در رتبه دوم قرار دارد. در مسابقاتی كه امسال پنجمین دوره اش برگزار شد، 64 تیم از 12 كشور مختلف جهان حضور داشتند.
دانشگاه های معروف امریكا، كانادا و آلمان با تیم های قدر و توانمندی در جریان مسابقات حاضر می شوند.
هدف بزرگ مسابقات روبوكاپ، پیش رفت هوش مصنوعی و تست كردن مدل های ارایه شده در محیط های مختلف است. شاید از این كار، در سال های بعد چند مقاله به دست بیاید كه همین مقاله ها باعث اعتبار كار گروه ها و دانشگاه های مختلف می شود.
خوب است بدانید كه مسابقات روبوكاپ با روباتیك فرق دارد.
بچه های تیم روبوكاپ، یك برنامه شبیه سازی شده محیط می نویسند و دیگر با كارهای مكانیكی كاری ندارند. در مسابقات جهانی این رشته هم وجود روبوت الزامی نیست. پس همه اعضا، دانشجویان كامپیوتر نرم افزار و یا هوش مصنوعی هستند. البته بچه های رشته های دیگر هم می توانند در مسابقات شركت كنند، به شرطی كه علاقه مند باشند. اما اعضای تیم روباتیك، باید از رشته های برق، مكانیك و كامپیوتر باشند.
معرفی شاخه ها
مسابقات روبوكاپ در سه شاخه شبیه سازی امداد ، شبیه سازی فوتبال و شبیه سازی مربی فوتبال انجام می شود .

شبیه سازی امداد: فرض كنید شهری دچار سانحه زلزله بشود، یك جای شهر آتش می گیرد، در جای دیگر ساختمان ها فرو می ریزند و چند عامل هوشمند در گوشه و كنار شهر وجود دارد. پلیس، آتش نشانی و آمبولانس ها از آن جمله اند كه در این وضعیت خاص، می خواهند كاری انجام دهند. كار بهینه در این جا این است كه این شهر به بهترین شكل ممكن سر و سامان پیدا كند.
پلیس باید جاده های مسدود شده را باز كند، آتش نشانی ها، آتش را در سطح شهر مهار كنند و حتی مهم است كه كدام آتش باید زودتر خاموش بشود، چون در غیر این صورت شعله های آتش پخش می شوند و
پس هدف شبیه سازی امداد، نجات دادن افراد مختلف است.
شبیه سازی فوتبال:در شبیه سازی فوتبال به صورت دو بعدی و یا سه بعدی، دو تیم 11 نفره وجود دارند كه مثل فوتبال واقعی باید با هم رقابت كنند. هر یك از این بازیكن ها قابلیت های خاصی دارند. از جمله: شوت زدن، تكل رفتن، پاس دادن و این بازیكن ها حتی بعد از مدتی خسته می شوند! چیزی كه در این شاخه شبیه سازی مهم است، تصمیم گیری این بازیكن هاست. در روبوت های فیزیكی بیشتر باید حركات مكانیكی و فیزیكی آن ها كنترل شود، این بخش هزینه های زیادی دارد و هم این كه تكنولوژی هنوز تا آن حد پیش رفت نكرده كه روبات ها بتوانند همه حركات را انجام بدهند. به همین دلیل از شبیه سازی(Simulation) استفاده می كنند تا بتوانند قدری جلوتر را ببینند و مثلا اگر روبوت فوتبالیست در آینده توانست توپ را شوت كند، بدانند كه آن موقع چه كاری باید انجام دهند.
در شبیه سازی فوتبال روبوكاپ، چون مسایل فیزیكی وجود ندارند، بیشتر می توان بر روی مسایل سطح بالاتری از جمله تصمیم گیری كار كرد.

شبیه سازی مربی فوتبال: فرق این شاخه با شبیه سازی فوتبال در این است كه قابلیت های بازیكن ها در این شاخه كم تر است و خودشان قوه تصمیم گیری ندارند. آن ها باید كاری را انجام بدهند كه مربی به شان توصیه می كند. مربی همه چیز را در نظر دارد و با توجه به شرایط حاكم بر مسابقه بهترین تصمیم را می گیرد و به بازیكن ها گزارش می دهد تا آن ها اجرا كنند. در این شبیه سازی، برد و باخت اصلا اهمیتی ندارد و فقط استراتژی های مربی مهم است كه باید به موقع و در موقعیت مناسب به بازیكن ها داده شود.
هر سه شاخه مسابقات روبوكاپ به سمتی می رود كه اهداف نهایی هوش مصنوعی است، اما هدفی كه از ابتدای شروع این مسابقات آرمان جامعه علمی جهان و به خصوص استادان هوش مصنوعی بوده، این است كه در شبیه سازی به جایی برسند كه در یك مسابقه فوتبال كه یك طرف تیم منتخب بازیكنان جهان و در طرف دیگر روبوت های شبیه سازی شده بازی می كنند، پیروز میدان شوند.
شاید این هدف در ابتدا كمی خنده دار و دست نیافتنی جلوه كند، اما پیش رفتی كه هوش مصنوعی از سال 97 تا به حال داشته، نشان می دهد كه تا 10 سال دیگر این هدف كاملا دست یافتنی خواهد بود؛ شاید حتی زودتر از زمانی كه ژاپنی ها پیش بینی می كردند؛ آن ها سال 2050 را سال رسیدن به این هدف تعیین كرده بودند.
چند نكته :
برگ برنده تیم
در یك مسابقه فوتبال هم، تیمی برنده است كه تاكتیك و نوآوری خاص داشته باشد. چون الگوریتم های مسابقه شبیه سازی، الگوریتم هوش مصنوعی است و بازی تیم باید با توجه به بازی تیم حریف انجام شود، حتما باید یك فكر نو وجود داشته باشد تا بتواند برتری تیم را ثابت كند و در نهایت آن فكرها هستند كه تبدیل به مقاله می شوند و بعدها در صنعت مورد استفاده قرار می گیرند.
در شبیه سازی امداد هم چیزی كه مهم است، تعداد نفراتی است كه زنده می مانند و این رابطه مستقیم با زمان موجود دارد. یعنی نباید زمان هدر برود. پس پلیس ها باید در حداقل زمان ممكن جاده های بسته را باز كنند و آن هایی را كه وضعیت شان وخیم تر است، زودتر از بقیه نجات دهند.
بیشترین امتیازی كه در این قسمت داده می شود، به خاطر كسانی است كه زنده می مانند. اگر آتش در سطح شهر پخش بشود، امتیاز كم می شود.
فرق شبیه سازی مربی فوتبال با شبیه سازی فوتبال در این است كه قابلیت های بازیكن ها در شاخه اول كم تراست و خودشان قوه تصمیم گیری ندارند. آن ها باید كاری را انجام بدهند كه مربی می گوید و مربی یك نرم افزار هوشمند است
مسابقات روبوكاپ از سال 1997 به صورت سالانه و در سطح بین المللی بین تمام دانشگاه های معتبر دنیا كه حداقلی از امتیاز اولیه را كسب كنند انجام می شود. مسابقات جهانی روبوكاپ كه هر سال یك بار برگزار می شود، بیشترین اعتبار را در سطح جهان دارد. بعد از آن مسابقات روبوكاپ آلمان از لحاظ اعتبار در رتبه دوم قرار دارد. در مسابقاتی كه امسال پنجمین دوره اش برگزار شد، 64 تیم از 12 كشور مختلف جهان حضور داشتند.
دانشگاه های معروف امریكا، كانادا و آلمان با تیم های قدر و توانمندی در جریان مسابقات حاضر می شوند.
هدف بزرگ مسابقات روبوكاپ، پیش رفت هوش مصنوعی و تست كردن مدل های ارایه شده در محیط های مختلف است. شاید از این كار، در سال های بعد چند مقاله به دست بیاید كه همین مقاله ها باعث اعتبار كار گروه ها و دانشگاه های مختلف می شود.
خوب است بدانید كه مسابقات روبوكاپ با روباتیك فرق دارد.
بچه های تیم روبوكاپ، یك برنامه شبیه سازی شده محیط می نویسند و دیگر با كارهای مكانیكی كاری ندارند. در مسابقات جهانی این رشته هم وجود روبوت الزامی نیست. پس همه اعضا، دانشجویان كامپیوتر نرم افزار و یا هوش مصنوعی هستند. البته بچه های رشته های دیگر هم می توانند در مسابقات شركت كنند، به شرطی كه علاقه مند باشند. اما اعضای تیم روباتیك، باید از رشته های برق، مكانیك و كامپیوتر باشند.
معرفی شاخه ها
مسابقات روبوكاپ در سه شاخه شبیه سازی امداد ، شبیه سازی فوتبال و شبیه سازی مربی فوتبال انجام می شود .

شبیه سازی امداد: فرض كنید شهری دچار سانحه زلزله بشود، یك جای شهر آتش می گیرد، در جای دیگر ساختمان ها فرو می ریزند و چند عامل هوشمند در گوشه و كنار شهر وجود دارد. پلیس، آتش نشانی و آمبولانس ها از آن جمله اند كه در این وضعیت خاص، می خواهند كاری انجام دهند. كار بهینه در این جا این است كه این شهر به بهترین شكل ممكن سر و سامان پیدا كند.
پلیس باید جاده های مسدود شده را باز كند، آتش نشانی ها، آتش را در سطح شهر مهار كنند و حتی مهم است كه كدام آتش باید زودتر خاموش بشود، چون در غیر این صورت شعله های آتش پخش می شوند و
پس هدف شبیه سازی امداد، نجات دادن افراد مختلف است.
شبیه سازی فوتبال:در شبیه سازی فوتبال به صورت دو بعدی و یا سه بعدی، دو تیم 11 نفره وجود دارند كه مثل فوتبال واقعی باید با هم رقابت كنند. هر یك از این بازیكن ها قابلیت های خاصی دارند. از جمله: شوت زدن، تكل رفتن، پاس دادن و این بازیكن ها حتی بعد از مدتی خسته می شوند! چیزی كه در این شاخه شبیه سازی مهم است، تصمیم گیری این بازیكن هاست. در روبوت های فیزیكی بیشتر باید حركات مكانیكی و فیزیكی آن ها كنترل شود، این بخش هزینه های زیادی دارد و هم این كه تكنولوژی هنوز تا آن حد پیش رفت نكرده كه روبات ها بتوانند همه حركات را انجام بدهند. به همین دلیل از شبیه سازی(Simulation) استفاده می كنند تا بتوانند قدری جلوتر را ببینند و مثلا اگر روبوت فوتبالیست در آینده توانست توپ را شوت كند، بدانند كه آن موقع چه كاری باید انجام دهند.
در شبیه سازی فوتبال روبوكاپ، چون مسایل فیزیكی وجود ندارند، بیشتر می توان بر روی مسایل سطح بالاتری از جمله تصمیم گیری كار كرد.

شبیه سازی مربی فوتبال: فرق این شاخه با شبیه سازی فوتبال در این است كه قابلیت های بازیكن ها در این شاخه كم تر است و خودشان قوه تصمیم گیری ندارند. آن ها باید كاری را انجام بدهند كه مربی به شان توصیه می كند. مربی همه چیز را در نظر دارد و با توجه به شرایط حاكم بر مسابقه بهترین تصمیم را می گیرد و به بازیكن ها گزارش می دهد تا آن ها اجرا كنند. در این شبیه سازی، برد و باخت اصلا اهمیتی ندارد و فقط استراتژی های مربی مهم است كه باید به موقع و در موقعیت مناسب به بازیكن ها داده شود.
هر سه شاخه مسابقات روبوكاپ به سمتی می رود كه اهداف نهایی هوش مصنوعی است، اما هدفی كه از ابتدای شروع این مسابقات آرمان جامعه علمی جهان و به خصوص استادان هوش مصنوعی بوده، این است كه در شبیه سازی به جایی برسند كه در یك مسابقه فوتبال كه یك طرف تیم منتخب بازیكنان جهان و در طرف دیگر روبوت های شبیه سازی شده بازی می كنند، پیروز میدان شوند.
شاید این هدف در ابتدا كمی خنده دار و دست نیافتنی جلوه كند، اما پیش رفتی كه هوش مصنوعی از سال 97 تا به حال داشته، نشان می دهد كه تا 10 سال دیگر این هدف كاملا دست یافتنی خواهد بود؛ شاید حتی زودتر از زمانی كه ژاپنی ها پیش بینی می كردند؛ آن ها سال 2050 را سال رسیدن به این هدف تعیین كرده بودند.
چند نكته :
برگ برنده تیم
در یك مسابقه فوتبال هم، تیمی برنده است كه تاكتیك و نوآوری خاص داشته باشد. چون الگوریتم های مسابقه شبیه سازی، الگوریتم هوش مصنوعی است و بازی تیم باید با توجه به بازی تیم حریف انجام شود، حتما باید یك فكر نو وجود داشته باشد تا بتواند برتری تیم را ثابت كند و در نهایت آن فكرها هستند كه تبدیل به مقاله می شوند و بعدها در صنعت مورد استفاده قرار می گیرند.
در شبیه سازی امداد هم چیزی كه مهم است، تعداد نفراتی است كه زنده می مانند و این رابطه مستقیم با زمان موجود دارد. یعنی نباید زمان هدر برود. پس پلیس ها باید در حداقل زمان ممكن جاده های بسته را باز كنند و آن هایی را كه وضعیت شان وخیم تر است، زودتر از بقیه نجات دهند.
بیشترین امتیازی كه در این قسمت داده می شود، به خاطر كسانی است كه زنده می مانند. اگر آتش در سطح شهر پخش بشود، امتیاز كم می شود.
فرق شبیه سازی مربی فوتبال با شبیه سازی فوتبال در این است كه قابلیت های بازیكن ها در شاخه اول كم تراست و خودشان قوه تصمیم گیری ندارند. آن ها باید كاری را انجام بدهند كه مربی می گوید و مربی یك نرم افزار هوشمند است
+ نوشته شده در شنبه هشتم خرداد ۱۳۸۹ ساعت 9:49 توسط محمود بازدار
|